ПОЭМА БАНДАРОЎНА ПРА ПАНА , РАСКРЫЦЬ ЯГО ВОБРАЗ​

У летні вечар, калі сонца залівае
Аблокі залатым святлом і знойным цьмянам,
Там, дзе лукаў дымант, а кветкі заспяваныя,
Ходзіць Бандароўна, вобраз яго вясёлы.

Іхнім вадзеем зоркі празараюць ночы,
А сьмешкі ў глазах блішчаць, малюючы казку.
Бандароўна — гаспадар весялых хвілін,
Што даруе людзям радасць, абліччаў яркі свет.

Ён камедыянт у сусветнай драме,
Паэт, які вершыць свае ўсмешкі на вечарыне.
Ён арфіст смеху, на акорды якога танцуюць
Усялядныя радасці, лёгкія, як перы.

Бандароўна — майстар сарказму і гумару,
Што разганяе хмары і тьму ў найцёмным часе.
Яго вобраз — як радужная дуга ў небе,
Што асветляе сірыя дні і смутныя ночы.

Там, дзе вобраз Бандароўны раскрывае свой крас,
Смех становіцца музыкай, што гучыць у сэрцах.
Бо пан Бандароўна — герой вясёлы і светлы,
Што падаруе нам смех і шчасце ўсё жыццё.